sieć 5G

Sieć 4G powoli zostaje wypierana przez swoją najnowszą odsłonę – sieć 5G. Po niemal dziesięciu latach od pierwszego komercyjnego użycia, przyszedł czas na wprowadzenie innowacji, stąd decyzja o rozpoczęciu piątej generacji. Na czym polega 5G? O tym poniżej!

Zasięg działania sieci 5G

Choć sieć 5G nie jest jeszcze wprowadzona we wszystkich krajach, niektóre europejskie miasta mają już dostęp do najnowszej technologii. Jako pierwsze, taką możliwość miały finlandzka miejscowość Tampere oraz stołeczny Tallin w Estonii.

Kiedy będzie działać sieć 5G

5G to znaczący wzrost możliwości sieci komórkowej. Choć prace nad systemem rozpoczęły się od 2008 roku, nadal nie mamy wielu obszarów na globie, które mogłyby się poszczycić swobodnym dostępem. Koordynacja przez NASA i firmę M2Mi pozwoliły jednak wprowadzić na rynek pierwszą fazę projektu. W Polsce wskazuje się rok 2022 jako start dla możliwości komercyjnych w szerszej skali. Warto jednak zaznaczyć, że już teraz jeden z polskich operatorów udostępnił dla swoich klientów oferując im w niektórych polskich miastach dostęp do 5G ready, które jest wstępem dla docelowej wersji.

Możliwości standardu 5G

Tak jak się spodziewano, kolejna generacja sieci 4G powinna znacząco usprawnić wszelkie procesy, zarówno w zakresie realizowanych połączeń, jak i przede wszystkim transmisji połączenia internetowego. Wskazuje się, że każda jednostka nowej sieci 5G powinna zapewnić minimalną przepustowość dla pobierania na poziomie 20 Gbps. W praktyce oznacza to, że będzie to aż 20 razy więcej niż w obecnej technologii 4G LTE. Z kolei w przypadku wysyłania danych będzie to też spora zmiana, ponieważ będzie to 10 Gbps, z zaznaczeniem, że maksymalne dopuszczalne opóźnienie wyniesie 4 ms. To z kolei wynik o 5 razy lepszy, niż w przypadku ustępującej technologii.

Istotna zmiana będzie dotyczyć również działania i zasięgu sieci w podróży, podczas przemieszczania się. Wskazuje się, że wszystkie wskaźniki powinny być zachowane, nawet w przypadku poruszania się z prędkością 500 km/h.

Idąc również w kierunku zrównoważonej gospodarki ekologicznej, urządzenia i stacje bazowe podłączone do sieci 5G mają być w pełni energooszczędne.

Praktyczne wykorzystanie możliwości 

Specyfikacja wygląda naprawdę imponująco. Warto jednak prócz samych liczb skupić się również na praktycznych korzyściach wynikających z podłączenia do najnowszej technologii.

Coraz więcej mówi się o projekcie tzw. inteligentnych miast. Chodzi chociażby o system oświetlenia naszych ulic. Dla samej Warszawy, która wyposażona jest w ponad 100 tysięcy latarni, technologia 5G może mieć znaczenie. Tradycyjne rozwiązania powinny być zastąpione przez inteligentne, odpowiednio dobrane urządzenia, które będą połączone z nową siecią. Te z kolei nie będą odpowiedzialne jedynie za gaszenie i włączanie oświetlenia, ale także za stosowanie reduktorów odpowiadających za poziom np. hałasu czy zanieczyszczeń. Wskazywane maksymalne opóźnienie powinno w pełni pozwolić na bieżące i szybkie niwelowanie wszelkich nieprawidłowości i uchybień. 

Dla prywatnych użytkowników to zmiana zauważalna przede wszystkim dla fanów urządzeń mobilnych. Nawet przyjmując, że sieć LTE jest na bardzo dobrym, wysokim poziomie, o tyle 5G powinno dostarczyć jeszcze więcej powodów do radości. Podstawowym założeniem jest w tym przypadku możliwość bezproblemowego korzystania z sieci, nawet przy dużej prędkości.

Technologia 5G – krok po kroku

Oprócz oczywistej budowy specjalnych nadajników, konieczne jest przeprocesowanie wszelkich procedur. Warto zaznaczyć, że te są na tyle skomplikowane i czasochłonne, że związane z nimi wydawanie pozwoleń na budowę mogą się wydłużać, przez co może niejednokrotnie dochodzić do opóźnień. Niekiedy zdarza się również, że na sam proces wpływają protesty okolicznych mieszkańców, którzy nie godzą się na budowę nadajników przy ich domostwach.

Kolejnym etapem jest komercyjne wdrożenie w danym kraju. Operatorzy, którzy mają największe udziały w rynku dążą do posiadania dostępu do tej sieci, by móc przekazać ją swoim klientom. To z kolei będzie wiązało się m.in. z przetargami.

Konsekwencją wprowadzenia zmian jest oczywiście tworzenie nowych urządzeń, które będą dostosowane do nowej technologii. Oczywiście finalnie chodzi o pełne wykorzystanie możliwości. Tym samym kolejnym krokiem jest udoskonalenie urządzeń przez producentów.

Nowa technologia

Wprowadzenie standardu 5G będzie na pewno pozytywnym wydarzeniem. Otworzy wiele możliwości, a to z kolei przełoży się na uruchamianie kolejnych odsłon coraz bardziej zaawansowanych rozwiązań. Na ten moment pozostaje tylko oczekiwać, mając nadzieję, że nie dojdzie do opóźnień, które mogłyby znacząco utrudnić wdrożenie całego procesu. 5G, do zobaczenia w Polsce!

Internet mobilny

Co to jest LTE?

Terminem LTE (z ang. Long Team Evolution) określamy standard bezprzewodowej transmisji danych telefonii komórkowej. Sieci bazujące na standardzie LTE są następcami sieci trzeciej generacji (3G). Najpopularniejszy do niedawna standard HSDPA zapewniał przepustowość łącza na poziomie 14 Mb/s. Wraz z wprowadzeniem standardu LTE przepustowość łącza zwiększyła się niemal dziesięciokrotnie osiągając prędkość maksymalną 155 Mb/s. Tak kolosalna różnica wydajności obu standardów zapewniła sieci opartej na LTE miano najszybszej na rynku, czyniąc ją siecią czwartej generacji. Rosnąca popularność 4G LTE sprawiła, iż obecnie nie wyobrażamy sobie powrotu do standardów o niższej przepustowości.

Czy 4G i LTE oznacza to samo?

Zestawienie terminów 4G i LTE jest jak najbardziej poprawne. Choć obie nazwy odnoszą się do konkretnej sieci nie oznaczają tego samego. Termin 4G pochodzący od angielskiego 4th generation, określa sieć czwartej generacji, zaś przydomek LTE oznacza technologię, za pomocą której dokonywany jest przesył danych. W przeszłości mogliśmy zaobserwować analogiczną sytuację. Sieć trzeciej generacji, czyli 3G początkowo opierała się na technologii GPRS. Z czasem technologię tą zastąpiono standardem EDGE, jednak nadal była to trzecia generacja sieci komórkowej. Termin 4G jest więc określeniem konkretnej generacji, zaś z czasem standard na którym jest ona oparta może ulec zmianie na bardziej wydajny.

Zalety sieci 4G LTE

Po wprowadzeniu na rynek sieci 4G LTE operatorzy rozpoczęli szereg kampanii reklamowych mających na celu zachęcenie użytkowników do nabycia urządzeń, które zapewnią im najszybszy transfer danych. Termin internet LTE stał się chwytem marketingowym symbolizującym jakość, prestiż i niespotykaną dotąd prędkość internetu mobilnego, z której możemy skorzystać w każdej chwili. Reklama ma na celu pozyskanie Klienta, ale czy zastanawialiście się czym naprawdę jest LTE?

Poza ogromną przepustowością łącza zapewniającą szybki transfer danych, sieć 4G LTE charakteryzuje się wysoką odpornością na wszelkiego rodzaju zakłócenia. Sprawia to, iż połączenie jest stabilniejsze i szybsze. Istotnym aspektem jest również technologia, na której została oparta sieć 4G. Dzięki bezprzewodowej transmisji danych GSM sieć czwartej generacji jest zintegrowana z poprzednimi generacjami sieciowymi. Jeżeli znajdziemy się więc w miejscu, w którym wystąpi problem z zasięgiem LTE, sieć automatycznie zmieni standard na niższy, zapewniając ciągłość połączenia.

Dzięki zwiększonej skali sieci opartej na standardzie LTE zażegnaliśmy problem spowalniających połączeń. W sieci trzeciej generacji prędkość przesyłu danych w określonym momencie zależała od ilości korzystających użytkowników na określonym obszarze. Rozmiar sieci 4G LTE sprawia, iż ilość użytkowników na określonym odcinku nie wpływa na wydajność sieci w tak widocznym stopniu. Komfort jest odczuwalny zwłaszcza w dużych skupiskach ludzi korzystających z sieci jednocześnie.

Wady sieci 4G LTE

W związku z tym, iż sieć 4G oparta jest na standardzie zapewniającym bezprzewodowy transfer danych, użytkownicy chcący korzystać z niej w pełni muszą pamiętać o zapewnieniu optymalnego zasięgu. W wielu mniejszych miejscowościach i aglomeracjach to zadanie stanowi poważne wyzwanie. Niski poziom zasięgu powoduje, iż przepustowość sieci spada, przez co nie możemy cieszyć się jej maksymalną prędkością. Jeżeli poziom dostępności sieci GSM jest zmienny, zintegrowany standard LTE będzie wraz ze spadkiem poziomu zasięgu obniżał standard technologii na niższy, a co za tym idzie będzie obniżał przepustowość i wydajność sieci. 

Należy również pamiętać, że sieć 4G LTE jest stosunkowo nowym standardem dostępnym na rynku. Urządzenia wyposażone w odbiorniki LTE oferowane przez operatorów nadal osiągają wysokie ceny. Jeśli zdecydujemy się na zakup nieco tańszego urządzenia, istnieje możliwość, że nabędziemy sprzęt, który nie będzie obsługiwał najnowszych standardów sieciowych lub będzie sprzętem niekompatybilnym z innym posiadanym już urządzeniem.

Mimo dużej liczby promocji oferowanych przez operatorów, ceny abonamentu internetowego, bądź telefonów i innych urządzeń wyposażonych w standard LTE są nadal bardzo wysokie. Rosnąca popularność sprawia, że ceny z miesiąca na miesiąc spadają. Wszystko wskazuje na to, iż taki trend utrzyma się na rynku. Potwierdzeniem jest stopniowe wprowadzanie przez największych graczy nielimitowanych dostępów do Internetu dla wszystkich użytkowników.

Bez wątpienia sieć czwartej generacji oparta na standardzie LTE jest ogromnym skokiem technologicznym. Jej dostępność staje się coraz bardziej popularna. Do standardów dostosowywane są infrastruktury telekomunikacyjne, co powoduje iż sieć 4G LTE będąca do niedawna siecią przyszłości staje się siecią dostępną dla każdego.  

elementy standardu GSM

GSM (Global System for Mobile) to globalny standard cyfrowej mobilnej komunikacji komórkowej, kanałowej częstotliwości i czasu. Rozwój GSM rozpoczął się na początku lat 80-tych ubiegłego wieku przez grupę 26 europejskich firm telefonicznych. Założono, że standard ten pozwoli połączyć wszystkie kraje europejskie w system komórkowy o zasięgu 900 MHz. Standard GSM jest cyfrowy i zapewnia wysoką, jakość i poufność komunikacji oraz zapewnia abonentom szeroki zakres usług: automatyczny roaming, odbiór / transmisja danych, usługa SMS, poczta głosowa i faksowa.

Na czym polega GSM?

Obszar objęty siecią GSM jest podzielony na sześciokątne plastry miodu (tzw. struktura plastra miodu). Średnica każdej komórki sześciokątnej może być różna od 400 m do 50 km. W każdej komórce są instalowane Stacje Bazowe (tzw. BTS) w postaci anten np. na dachach budynków, wież nadajnikowych itp. Urządzenia (tzw. stacje mobilne) z każdej komórku komunikują się z odpowiednią stacją bazwoą. A ta dalej przekazuje informację do centrali. Tam odbywa się zarządzanie rozmową telefoniczną oraz innymi operacjami. Jest to bardzo uproszczony schemat ale oddaje on idee sieci komórkowej jako strukturę sześciokątnych komórek połączonych w strukturę plastra miodu.

GSM odnosi się do sieci drugiej generacji (2G), ponieważ został opracowany później niż analogowy telefon komórkowy (1G) i pod wieloma względami był lepiej zaprojektowany.

GSM zapewnia obsługę następujących usług:

antena na dachu budynku
Antena GSM na dachu budynku (zdj. pixabay.com)
  • Transmisja informacji głosowych.
  • Transfer danych (synchroniczna i asynchroniczna wymiana danych, w tym przesyłanie danych pakietowych – GPRS).
  • Wysyłanie krótkich wiadomości (SMS).
  • Wysyłanie wiadomości faksowych.

Dodatkowe usługi:

  • Wykrywanie identyfikatora dzwoniącego.
  • Przekazywanie połączeń na inny numer.
  • Połączenie konferencyjne (jednoczesna komunikacja głosowa między trzema lub więcej abonentami).
  • Poczta głosowa i wiele innych usług.

Standard GSM ma kilka funkcji

  • Umożliwia korzystanie z kart SIM w celu uzyskania dostępu zarówno do kanału, jak i do usług komunikacyjnych.
  • Używając GSM, użytkownik nie musi się martwić o podsłuchiwanie go: jego interfejs radiowy jest chroniony
  • Szyfruje przesyłane wiadomości
  • Sprawdza autentyczność identyfikacji sprzętu abonenckiego.
  • Jeśli użytkownik przekroczył granicę kraju, roaming jest automatycznie aktywowany, co jest bardzo wygodne dla abonenta.

Standard GSM – zastosowanie

Aktywny rozwój sieci komórkowych otwiera najszersze zastosowanie technologii GSM. Poza komunikacja telefoniczną są to przede wszystkim systemy GSM bezpieczeństwa dla samochodów, alarmy GSM i systemy sterowania dla domów i mieszkań, w branży reklamowej do zdalnego sterowania tablicami informacyjnymi, w systemach monitorowania parametrów zdalnych obiektów przemysłowych, a także z wykorzystaniem modemów GSM bankomaty i automaty vendingowe i wiele więcej.

Standard GSM to zasadniczo zestaw zaleceń. Producenci mają swobodę wyboru sposobu wdrożenia sprzętu. Najważniejsze jest to, że wykonuje on niezbędne funkcje i obsługuje odpowiednie interfejsy. Wyjaśnia to w szczególności dzisiejszą różnorodność telefonów komórkowych na rynku. Z funkcjonalnego punktu widzenia, telefon komórkowy składa się z dwóch elementów: sprzętu mobilnego (sam telefon) i modułu identyfikacji abonenta (identyfikacja subskrybenta Moduł SIM) w formie karty inteligentnej. Każde urządzenie ma swoją własną unikalną mobilną tożsamość (IMEI).

Obecność karty SIM jest jedną z wyróżniających cech GSM. Usuwając moduł SIM z jednego urządzenia i wstawiając go do innego, abonent może nadal korzystać ze wszystkich usług, które subskrybował. Moduł zawiera międzynarodową tożsamość abonenta mobilnego i inne dane, w szczególności tajny klucz szyfrowania. Jest chroniony przed nieautoryzowanym użyciem hasłem zwykle czterocyfrowym osobistym numerem identyfikacyjnym (osobisty numer identyfikacyjny, PIN).

Możliwość połączeń z telefonu komórkowego i na telefon komórkowy zapewnia podsystem sieci i przełączania (podsystem sieci i przełączania, NSS). Jego głównym elementem jest Centrum przełączania usług mobilnych (MSC). Zgodnie ze swoim przeznaczeniem jest on podobny do zwykłej centrali telefonicznej i odpowiada za identyfikację i rejestrację abonentów, przekierowywanie połączeń, interfejs z tradycyjnymi sieciami telefonicznymi itp.

Od lat sześćdziesiątych satelity zaczęły być wykorzystywane do zadań telekomunikacyjnych i dzięki temu zaczęła się m.in. era telewizji satelitarnej, no i oczywiście telefonii. Do połowy lat dziewięćdziesiątych większość systemów telekomunikacyjnych korzystała z satelitów znajdujących się na orbicie geostacjonarnej – na wysokości 36000km nad powierzchnią Ziemi. Największą zaletą tych satelitów jest to, że obracają się równolegle z orbitą ziemską, oznacza to że dla mieszkańców planety tak właściwie stoją one w miejscu. W efekcie tego można satelity geostacjonarne są używane od dawna do transmisji telewizji satelitarnej. Ogromnym minusem takich satelit jest ich odległość – sygnał jest opóźniony, co wpływa na jakość transmisji. Również przez taką odległość spada siła sygnału, przez co nie można było początkowo projektować telefonów zminiaturyzowanych, gdyż nie dawały sobie rady. Dodatkowym problemem był fakt, że satelitów geostacjonarnych jest już sporo i wszystkie „najlepsze” miejsca na orbitach były już pozajmowane.

W latach dziewięćdziesiątych dzięki rozwojowi technologicznemu można było komercyjnie użytkować satelity nie geostacjonarne. Do tych działań wykorzystano dwa rodzaje orbit: orbity niskie znajdujące się na wysokości 500-2000km i orbity pośrednie na wysokości 8000-12000km.

źródło: gsm.edu.pl

Stosunkowo niedawno zajęto się badaniem problemu ewentualnych zagrożeń, które są związane z promieniowaniem radiowym o małej intensywności. Badanie dotyczące oddziaływania nietermicznych fal radiowych na organizmy żywe dzieli się na badania epidemiologiczne i laboratoryjne.

W badaniach epidemiologicznych głównym zadaniem jest obserwacja ludzi, którzy są poddani w środowisku naturalnym oddziaływaniu danych czynników zewnętrznych.

Badania laboratoryjne wykonywane są w technice In vitro lub In vivo.

Technika In vitro polega na badaniu na odizolowanych składnikach układów biologicznych. Ta technika umożliwia określenie mechanizmów, dzięki którym zachodzi wzajemne oddziaływanie na poziomie molekularnym czy komórkowym.

Technika In vivo polega na badaniach przeprowadzanych bezpośrednio na zwierzętach laboratoryjnych. Te badania dają możliwość dokładnego skontrolowania parametrów środowiska i intensywności obserwowanych czynników zewnętrznych.

Pierwszym z badań epidemiologicznych dotyczących wpływu pól elektromagnetycznych na ludzi było przebadanie prawie 5000 pracowników ambasady USA oraz ich członków rodzin. Osoby te były narażone na oddziaływanie pola radiowego wytwarzanego przez działające nadajniki w miejscu pracy. Po odbytym badaniu nie stwierdzono negatywnego wpływu pól elektromagnetycznych na osoby biorące udział w tymże badaniu.

Osoby zajmujące się badaniami epidemiologicznymi często ból głowy, luki w pamięci, nudności, zaburzenia snu tłumaczą negatywnym wpływem promieni elektromagnetycznych. Nie ma jednak jednoznacznych badań, które mogłyby tę tezę potwierdzić.

źródło: gsm.edu.pl

Ogromny rozwój sieci telefonii komórkowej przyczynił się do wzrostu zainteresowania opinii publicznej tematem wpływu fal radiowych na zdrowie człowieka. Stosunkowo często można spotkać się z wszelkimi badaniami w tym temacie zarówno w prasie, w Internecie jak i w telewizji. Oszacowanie wpływu fal radiowych na organizm człowieka jest jednak zagadnieniem skomplikowanym.

Fala radiowa jest to szczególny przypadek promieniowania elektromagnetycznego. Pod falą radiową jest również pojęcie fal świetlnych, ultrafioletu, podczerwieni oraz promieniowania jonizującego. Promieniowanie jonizujące ma częstotliwości znacznie wyższe od promieniowania świetlnego co widać na poniższym rysunku.

Oddziaływanie promieniowania elektromagnetycznego na organizm człowieka można podzielić na kategorie zobrazowane na poniższym zdjęciu.

Jednym z największych zagrożeń jakie niesie ze sobą promieniowanie elektromagnetyczne jest jonizacja cząstek wewnątrz komórek organizmu człowieka. Proces jonizacji polega na tym, że wiązania molekularne wewnątrz komórek są rozrywane. Rozerwanie wiązań powoduje powstanie cząstek, które są naładowane zarówno dodatnio jak i ujemnie. Zjawisko to jednak dotyczy tylko i wyłącznie promieniowania bardzo wysokich częstotliwości. Jednym z przykładów promieniowania o bardzo wysokiej częstotliwości jest promieniowanie używane przy wykonywaniu prześwietleń, jest ono znacznie powyżej zakresu światła widzialnego.

Promieniowanie radiowe NIE jest promieniowaniem jonizującym. Promieniowanie to niesie ze sobą energię, która jest setki razy mniejsza niż ta, która byłaby potrzebna do rozerwania wiązań międzycząsteczkowych.

źródło: gsm.edu.pl

System GSM dzieli cechy urządzenia i cechy abonenta na dwie oddzielne części. Część sprzętowa zawiera wszystkie informacje o urządzeniu i oprogramowaniu, natomiast druga zawiera informacje identyfikujące abonenta. Idąc tym tropem, można założyć, że część sprzętowa nie może działać bez klucza, jakim jest karta SIM. Karta to moduł identyfikacyjny, jest to część ruchoma w telefonie. Oznacza to, że wiele kart możemy dostosować do jednego urządzenia – oczywiście jeżeli mamy w telefonie ściągniętą blokadę, jaką jest simlock. Dzięki tożsamym kartą SIM otrzymujemy funkcje, które nie były dostępne w sieciach analogowych, m.in.

  • Dane abonenta są kodowane – osoby trzecie nie mają dostępu do rozmów
  • Wymiana sprzętu następuje bezproblemowo – nie jest potrzeby do tego operator

W dzisiejszych czasach telefon komórkowy jest kolejnym, „zwykłym” sprzętem RTV, gdyż bez karty SIM nie jest on spersonalizowany pod abonenta. W ten sposób można zaopatrzyć się w aparat telefoniczny na własną rękę, bez potrzeby kontaktowania się z operatorem sieci. Pozwoliło to na spadek kosztów obsługi klienta, jak i również na spadek cen połączeń.

Dzięki temu użytkownik może posiadać kilka różnych urządzeń telefonicznych, a nie jak w przypadku telefonu stacjonarnego – tylko jednego aparatu. Abonent posiadający jedną kartę SIM, może korzystać z nieograniczonej liczby kompatybilnych z nią urządzeń. Karta SIM pozwala również na wykonywanie połączeń bezpłatnych – np. połączenia ratunkowe, policja i straż pożarna. Jakiekolwiek zmiany informacji na kartach SIM, również można wykonać bez pomocy operatora.

źródło: gsm.edu.pl

Podstawową funkcja transmisyjną realizowaną przez aparat telefoniczny jest generowanie prawidłowego sygnału na częstotliwości i komunikacja pomiędzy aparatem i bazą. Ponieważ liczba urządzeń mających dostęp do sieci telefonicznej jest ogromna, aparaty telefoniczne mają bardzo staranny nadzór nad parametrami elektrycznymi sygnału urządzenia. Do najważniejszych parametrów urządzeń należą:

  • Moc nadajnika – w systemie GSM zastosowano mechanizm sterowania mocą. Stacja bazowa wysyła polecenie z regulacją mocy, by ta nie była ani za mocna, ani za słaba. Zależy to od odległości telefonu od stacji bazowej. Efektem ubocznym regulacji mocy jest niepożądane promieniowanie w sąsiednich kanałach radiowych. Standard GSM definiuje parametry czasowe włączenia i wyłączenia stacji ruchomej.
  • Niepożądana emisja poza pasmem – definiuje ograniczenia na moc sygnałów niepożądanych o częstotliwościach leżących poza pasmem GSM. Ograniczenia są stworzone by uniknąć interferencji z innym sprzętem elektronicznym. Stabilność częstotliwości – stacja bazowa dostraja urządzenie przenośne do odpowiedniej częstotliwości.
  • Dokładność modulacji – zastosowano modulację GMSK. Pozwala to na stosowanie w stacjach wydajnych nieliniowych wzmacniaczy.
    Pobór mocy – telefony są zoptymalizowane do działania jak najdłużej, przy odpowiedniej minimalizacji akumulatorów.

Oto funkcje, które są wykonywane przez stacje ruchome:

  • Obróbka sygnału nadawanego i odbieranego
  • Funkcje pomocnicze związane z transmisja – dobór częstotliwości, regulacja mocy, pomiary jakości sygnału
  • Funkcje interfejsu z użytkownikiem – pozwala na komunikowanie się z systemem za pomocą telefonu
  • Funkcje związane z transmisją danych – retransmitowanie bloków błędów

Telefony GSM zostały zestandaryzowane częściowo, oznacza to że tylko części wewnątrz telefonu muszą trzymać się pewnych standardów. Zewnętrzny wygląd zależy już tylko i wyłącznie od „widzimisię” twórców. Twórcy maja pewną dowolność w projektowaniu, jednak telefony nie mogą powodować zakłóceń w stosunku do innych urządzeń i spełniać określone wymogi.

Stacje ruchome są wyposażone w funkcje lokalne, do których wykonania nie jest potrzebna sieć telefoniczna. Tylko część z tych funkcji jest wpisana do standardów telefonów GSM – większość z nich jest dodawana dowolnie przez firmy, które projektują aparaty telefoniczne.

Zbiór funkcji podstawowych pozwala na ujednolicenie i uproszczenie obsługi aparatu niezależnie od wizji producenta. Chociażby podstawowym standardem w każdym aparacie jest karta SIM, niezbędna do identyfikacji abonenta i prawidłowego funkcjonowania telefonu. Wszystkie telefony komórkowe są mają obowiązek posiadania slotu na takową kartę, w przeciwnym razie nie będą one działać.

Do podstawowych funkcji należą również m.in.:

  • Wyświetlanie wybieranego numeru
  • Wyświetlanie informacji o przebiegu połączenia
  • Wyświetlanie informacji o rozpoznawanym systemie GSM
  • Możliwość wyboru operatora w danym kraju
  • Zapis numeru IMEI

źródło: gsm.edu.pl

Przeciętny użytkownik sieci GSM ma styczność tylko i wyłącznie z jednym elementem sieci – telefonem komórkowym, czyli tzw. stacją ruchomą. Stacje ruchome różnią się miedzy sobą modelami, mocą, wielkością, możliwościami i oczywiście pochodzeniem. W tym momencie na świecie jest kilkanaście firm zajmujących się tworzeniem telefonów komórkowych m.in. giganci tacy jak Apple, Samsung, Nokia, HTC oraz mniejsze firmy, zajmujące się pojedynczymi modelami.

Pierwsze modele (dziś już historyczne) były bardzo ciężkie i nieporęczne – były to m.in. stacje przeznaczone do zainstalowania w samochodach z anteną zamontowaną na dachu, tzw. stacje przewoźne. Kolejnym etapem stały się modele przenośne, malutkie i lekkie modele dostępne dla większości użytkowników, które zdobyły popularność jako telefony komórkowe. Wyposażeniem niestandardowym dla przeciętnego użytkownika są np. bezprzewodowe automaty telefoniczne albo centrale PBX, które są montowane na statkach albo w pociągach.

W systemach GSM zastosowano transmisję danych, która pozwala na łączenie się z sygnałem faksów lub sieci komputerowej. Możemy podzielić urządzenia GSM na trzy typy, w zależności od zamontowanego modułu do transmisji danych.

MT0 (Mobile Terminal type 0) – służy głównie do transmisji mowy;
MT1 (type 1) – urządzenie posiada interfejs ISDN;
MT2 – interfejs modemowy;

źródło: gsm.edu.pl